Poesie
Abba Beneitta
Beneitta sia s’abba chi fàladaDae su Monte Santu, generosa !
De virtude una cascada piena
Deus l’ha cherfida preziosa vena
pro la sparghere in tottue
e faghere bella ogni cosa:
totta est perfetta sa natura inue
sa lughe de sa grazia pàssada.
O abba beneitta e immaculada !
Tue nemiga de s’eterna morte,
a s’umanu l’has cambiadu sorte
cando da Deus pro s’anima mandada
netta l’ha fatta candida che nie;
fortunada cussa zente notte e die
ca su chelu li s’ha postu s’istrumentu
de s’amore perfettu a salvamentu.
(Ant) Antonio Soi - 4.11.2008









